Tagarchief: breien

kantwerk voor een bruid

De afgelopen maand heb ik stevig doorgebreid aan een sjaal voor een bruid. Kantwerk in een zo donkerblauwe kleur dat hij bijna zwart lijkt, maar die precies past bij haar trouwjurk. Het is heerlijk werk om te breien, zacht en licht voor de handen, zwaar en geconcentreerd voor het hoofd. Gelukkig kreeg ik hem af voor de operatie van afgelopen woensdag, want bij zo’n bruiloft is de deadline toch wel absoluut.

bridal shawl Voor het patroon gebruikte ik een klassieker, het Estlandse ‘Silvia Haapsula’ patroon. Het lijkt op een lelietje van dalen. De draad waarmee ik werkte is een mengsel van alpaca en wol.
bridal shawlIn dit patroon gebruikte ik alle technieken van het Estse kantbreien, het maken van Nupps, een soort knopjes, en de ‘gathered stitch’ een steek waarbij je een aantal steken samenbundelt en weer laat uitwaaieren.
bridal shawlDe moeder van de bruid is er gelukkig tevreden mee, zij was de opdrachtgeefster 🙂

Advertenties

sokken

Eindelijk ben ik er echt mee bezig, sokken breien. En dan sokken met echte hielen, hè, niet zo van die draaisokken zonder hiel.

2015/01/img_1724.jpg
Die had ik al wel eens gemaakt, voor een vriendin.

Maar nu ben ik bezig met echte sokken, lekkere dikke sokken van wol met alpaca, die zacht en warm zijn, en goed gaan zitten. Met een echte hiel. Een hiel is een sculptuur, een kunstwerk in delen. Je heb de hielflap, en dan het hoekje, en dan een driehoekje om de onderkant en de bovenkant weer aan elkaar te verbinden. En dat doe ik dus allemaal zo maar 🙂 Dankzij dit patroon van tin can knits: Rye. Alle vaardigheden had ik al, maar dankzij hun prachtige uitleg, kan ik ze ook toepassen.

Om het mezelf makkelijker te maken, brei ik de twee sokken tegelijk, op een lange rondbreinaald.

2015/01/img_1854.jpg

2015/01/img_1873.jpg

2015/01/img_1874.jpg
Het was bij een stukje van die sculpturale hiel even lastig, maar inmiddels is het weer een fluitje van een cent. En als je twee sokken tegelijk breit, heb je in ieder geval geen last van het ‘second sock syndrome’. Bovendien kan ik ze vandaag, of morgen, als ze klaar zijn gelijk aantrekken!

Ik brei ze met DROPS Lima, heerlijke zachte wol met alpaca. En ik heb gelijk 7 verschillende kleuren gekocht, zodat ik straks elke dag van week warme zelfgebreide sokken kan dragen.

wat zit er op de pennen?

Een heleboel verschillende dingen! Ik heb voor elk project een eigen tasje en die tasjes liggen in of naast een mand bij mijn stoel. De projecten wissel ik af, dat gaat beter met mijn handen. Elk project heeft een andere dikte van pennen en voor elk project gebruik ik een andere techniek.
Dit is de sjaal voor mijn man, met dubbelzijdig breiwerk. Hij is inmiddels op ongeveer 40%. Omdat de pennen zo dun zijn en het breien veel concentratie vraagt, kan ik hier niet de hele dag mee bezig zijn.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/47a/80058135/files/2014/12/img_1834.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/47a/80058135/files/2014/12/img_1835.jpg
Dit is een mannentrui in opdracht, inmiddels bijna klaar. Het is nog spannend of hij gaat passen, anders moet ik opnieuw stukken uithalen, en er wat aan breien. Voor deze trui gebruik ik juist hele dikke pennen, en dat is ook niet fijn voor de handen. Afwisselen dus!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/47a/80058135/files/2014/12/img_1837.jpg
Een sjaal voor mijn dochter, een mengsel van Alpaca en sokkenwol. Zij leent al een tijdje mijn eigen oranje sjaal van yakwol omdat die zo groot en zacht is. Hij gaat mee op kamp en uit logeren, en ze legt hem zelfs graag op bed. Daarom zit er nu een grote zachte sjaal voor haar op de pennen. Het is het makkelijkste breiproject van het moment, penmaat 5 mm, en zowat bijna eeuwig rechtuit. Kan bij de televisie en tussen alle projecten door.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/47a/80058135/files/2014/12/img_1836.jpg
Dit is het begin van een zelfontworpen trui, met kattenmotief als schouderpas. Deze wordt voor de beste vriendin van mijn dochter, voor haar verjaardag. Eigenlijk zat hij eerder op de pennen dan de mannentrui, maar die had meer haast. Ik heb nog net tijd, half januari moet hij af zijn…

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/47a/80058135/files/2014/12/img_1838.jpg
Ik ben heel erg verkouden geworden op eerste kerstdag en zit, als ik niet slaap, al sniffend en hoestend de hele dag te breien terwijl ik naar de podcasts van Woolful luister. Hopelijk lukt het me om op deze manier beter te worden en kan ik het ziekenhuis vermijden.

uithalen

Ik ben met een trui bezig, een opdracht. Een mannentrui, met specifieke wensen, zoals nauwsluitend, precies op maat, precies juiste lengte en precies juiste armlengte. Alleen de man in kwestie woont niet om de hoek, integendeel.
Ik heb gemeten, ik heb nog extra maten gevraagd via de mail, ik heb een patroon bij elkaar gesprokkeld, de wol was uitgekozen en in huis, ik was begonnen en het lijf was bijna af. Maar toen kon ik er niet meer omheen. Nauwsluitend is iets anders dan te klein. Wol is vergevingsgezind, iets kan een beetje meerekken of een beetje straktrekken, maar er zijn grenzen.
Dus na een nachtje balen, heb ik een heel groot stuk uitgehaald, helemaal terug tot ik bij het einde van de raglanmeerderingen was (het is een top-down model). En ik heb er wat meerderingen bij gedaan, waardoor het schouderstuk wat groter werd, en wat langer. Toen ben ik met nieuwe vreugde het lijf verder gaan breien en inmiddels ben ik weer bijna waar ik was.
Uithalen kan soms zo’n opluchting zijn! Erkennen dat het fout gaat, en weer opnieuw beginnen. Maar ik heb er wel heel veel jaren voor nodig gehad om dàt te leren.
Als de trui af is, en gedragen wordt door een tevreden man, volgen de foto’s. En zal ik een aangepast patroon op Ravelry zetten.

antler hat, een kabelmuts

Voor mijn dochter heb ik een paar weken geleden een muts gemaakt met kabels, met het patroon van tincanknits, the Antler Hat. Mijn eerste kabelbreiwerk. Ook zoiets waarvan ik dacht dat het heel moeilijk zou zijn, maar dat weer reuze meeviel.
Hier een foto waar ik de muts op mijn eigen hoofd uitprobeer, de kabelnaald zit er nog in:

IMG_1740.JPG
De muts is gemaakt van babylamawol, verrukkelijk zacht en warm. Omdat de stekenverhouding iets kleiner uitviel dan die van het patroon heb ik hem in de grotemannenhoofdenmaat gemaakt en was hij precies goed voor mijn dertienjarige dochter.
Komende week heb ik een plotseling feest, een vriendin promoveert, en de uitnodiging kwam wat laat binnen. Ik bedacht me dat een zelfgebreide muts precies een goed cadeau voor haar zou zijn, ze loopt elke dag hele einden met haar twee honden, en het is winter! De kabelmuts, de Antler Hat, ging op de pennen.
Deze keer in iets dikkere wol, een mengsel van alpaca en wol, heerlijk warm en zacht. En vanwege de stekenverhouding die deze keer juist groter uitviel heb ik hem in de kleinekindermaat gemaakt. Mij past hij goed, dus ik hoop haar ook. En hij werd weer mooi.

IMG_1821.JPG

kantwerk

Al een tijdje geleden maakte ik een sjaal, een ronde sjaal, met kantwerk. Het was de eerste keer dat ik zo uitgebreid kant ging breien. Doodeng om aan te beginnen, want alle verschillende patronen die ik moest gebruiken zagen er heel ingewikkeld uit.
Uiteindelijk was het niet zo moeilijk, het bleek weer gewoon precies doen wat er staat en geduldig doorwerken.
Toen ik klaar was zag het er zo uit:

IMG_1531.JPG
Een beetje frummelig, niet zo mooi, en vooral niet zo groot.
Kantwerk moet je heel voorzichtig wassen, het liefst in een lauwwarm sopje met een speciaal ‘no rinse’ wolwasmiddel, zoals Eucalan o.i.d., en vervolgens opspannen. Pas dan komt het kantwerk goed tot zijn recht.

IMG_1631.JPG

IMG_1635.JPG

IMG_1632.JPG

IMG_1633.JPG
Het is de Heliotaxis Pi Shawl van Renate Brenner en vanavond komt mijn nichtje hem in ontvangst nemen. Ik hoop dat hij haar staat en dat ze er blij mee is.